Portas que abren espazos portas que nos fechan tódo-los espazos depois de noites anceiando o día días anceiando a noite pans que non comemos apodrecendo en mesas lonxanas país que non aparece nos libros de xeografía, o noso país, buraco no que caímos buraco que nos socava, bico que recivemos bico que se afoga na poza dos bicos que non damos, palabras que dicimos graos tan ácedos como as palabras que calamos, certidumes que non temos as nosas únicas certidumes de verdade. Tudo impugnación, tudo carencia e tudo padecemento coma o brazo dun manco.
